‘Drie keer goud kan, maar dan moet alles mijn kant op vallen’
Sjinkie Knegt kan niet wachten

Met vier Europese titels op zak en grenzeloos zelfvertrouwen reisde shorttracker Sjinkie Knegt naar PyeongChang. Daar moet die ene bronzen plak van de Spelen in Sochi een gouden vervolg krijgen. ,,Ik ben er klaar voor’’, stelt Knegt onomwonden.


Sjinkie Knegt is misschien wel één van de mooiste karakters in de Nederlandse sportwereld. Authentieker worden ze niet. De shorttracker uit Bantega is wars van allerlei uiterlijk vertoon, draagt het hart op de tong en is het liefst bij vriendin Fenna en dochter Myrthe. Toch presteert Knegt al jaren onder grote druk. ,,Ik denk dat ik dat aankan doordat ik heel makkelijk de sport van me laat afglijden en het gewone leven in kan duiken. Als ik in de auto stap, ben ik het allemaal al vergeten.’’
Thuis in Bantega werkt Sjinkie Knegt ook vaak hard. Maar dan wel aan heel andere dingen. Hij verbouwde zelf de complete woning voor de geboorte van hun dochter. De begane grond is zijn werkplaats, boven wordt er geleefd. ,,Dat werken, dat is mijn manier om afstand te nemen’’, vertelt hij. ,,Als ik na een trainingsdag in de garage kom, ben ik totaal niet met schaatsen bezig, maar ben ik alleen bezig met waar ik op dat moment mee bezig ben. Dat geeft me ontzettend veel rust. Klinkt misschien ingewikkeld, maar zo werkt het wel voor mij.’’

Handig


En het moet gezegd, Sjinkie Knegt is verdomde handig. Wat z’n ogen zien, maken z’n handen. Zo ongeveer. Hij lacht. ,,Ik heb een opleiding in de metaal gehad, maar misschien is het ook wel aangeboren. Mijn vader is ook handig.’’ Zo maakt hij onderdelen voor schaatsen. Voor zijn teamgenoten, maar ook voor ieder die dat wil. Hij heeft er inmiddels zijn eigen bedrijfje in: Sjinkie Custom Parts. Niet alleen voor de schaats, maar ook voor auto’s, zijn andere passie.
Daar gaat hij zich na het olympisch seizoen in uitleven. Knegt tikte inmiddels al een auto op de kop en stort zich na de winter in het wereldje van de autocross. ,,Ik heb een Subaru Impreza gekocht. Die heb ik al helemaal gestript en ga ik vervolgens weer opnieuw opbouwen. Wordt een prachtding. Meer dan vijfhonderd pk, dat wil wel.’’

Voorbode


Maar dat is voor later. Eerst de olympische missie. Daarin rust er veel gewicht op de schouders van Knegt, niet in de laatste plaats gevoed door zijn bijzonder succesvolle EK. Knegt won in Dresden alles wat er te winnen viel en keerde terug met vijf gouden medailles. Hij wordt er even fijntjes aan herinnerd dat rivaal Viktor An vier jaar geleden hetzelfde deed en daarna de gouddelver van Sochi werd. ,,Misschien een goede voorbode dan’’, zegt hij grijnzend. ,,Grapje hoor. Het is vooral wat anderen zeggen. Ik sta daar zelf heel nuchter in. Drie keer goud kan zeker, maar dan moet ik wel in bloedvorm zijn en moet alles mijn kant op vallen. En het blijft wel shorttrack hè, alles is mogelijk.’’ En Viktor An, de Koreaan die Rus werd, ontbreekt zeer waarschijnlijk door de olympische schorsing van zo veel Russische atleten.
Bij het afscheid van de Nederlandse shorttrackers maakt Knegt ook nog een uiterst ontspannen indruk. Zeker als het gaat over Suzanne Schulting, zijn vrouwelijke evenknie. ,,Soms word ik wel eens gek van haar, en zij waarschijnlijk ook van mij’’, roept hij met een brede lach. En dan, serieus: ,,Ze kijkt heel erg tegen me op, en dat weet ik ook wel. Ik weet ook dat ik soms heel erg kan helpen met dingen, denk dat ze heel veel aan me heeft. Waarschijnlijk heb ik iets minder aan haar, maar dat maakt niet uit. Ik geef haar vooral mee dat ze rustig moet blijven, haar eigen ding moet blijven doen. Dat is het belangrijkste.’’ Nodig ook voor Schulting. ,,Soms denk ik wel eens ‘meisje, waar ben je mee bezig’, hahaha.’'

Uitrusten


Knegt zelf weet dondersgoed waar hij mee bezig is. Hij is blij dat al het verplichte voorwerk erop zit. ,,Die hele aanloop is nu klaar. Het NK, het EK, allemaal gehad. Nu is het tijd voor waar het echt om gaat dit seizoen. Ik ben blij dat het zo ver is. Lekker in alle rust mijn voorbereiding doen. En vooral heel erg uitrusten.’’ Hij wil rijden in de wedstrijden waar het er écht om gaat. ,,Acht jaar geleden waren we groepsvulling, nu ben ik één van de favorieten, en ik kan haast niet wachten. Ik ben er klaar voor, heb er ontzettend veel zin in.’’
Daar, op het hoogste podium, spreken de shorttrackers niet alleen met hun benen, maar ook met hun hoofd. Het is, stelt Knegt, een mindgame. ,,Een heel groot mentaal spel. Je moet altijd je kop erbij houden, Dwaal je één keer af, dan heb je eigenlijk al verloren.’’ Knegt beheerst dat spel als geen ander. De concurrentie weet zelden wat ze met de Fries aan moeten. ,,Ik probeer vaak andere dingen, zeker. Je moet ook niet te veel hetzelfde doen, want daar kan de rest op anticiperen. Je moet afwisselend zijn, zodat ze nooit een idee hebben wat je gaat doen. Die onvoorspelbaarheid. Da’s wel een kracht van me, ja.’’

Artikel geplaatst op: 04 februari 2018 - 21:03

Gerelateerd

Delen