Sven Kramer wil in PyeongChang afrekenen met het verleden
Al acht jaar bezig met ‘de tien’

Het is zonder twijfel één van de meest beruchte momenten uit de Nederlandse sportgeschiedenis: de foute wissel van Sven Kramer tijdens de tien kilometer op de Spelen in Vancouver. Een vlek op de glanzende palmares van de beste schaatser aller tijden. En Kramer zou in PyeongChang niets liever doen dan die wegpoetsen. ,,Die tien, daar ben ik de laatste acht jaar al mee bezig.’’

Sven Kramer: ,,Die tien kilometer is één van de redenen waarom ik nog schaats.''

door Eric Korver

Het verhaal van Sven Kramer en de tien kilometer mag je als bekend veronderstellen. Veel schaatsliefhebbers hoeven de beelden van Vancouver niet terug te zien, maar hebben ze nog feilloos op het netvlies staan. Eerst de twijfel bij de commentatoren, dan de vaststelling van NOS-verslaggever Sebastiaan Timmerman dat Kramer in dezelfde baan rijdt als zijn opponent Skobrev, gevolgd door de overslaande stem van Erben Wennemars. De fout van Kramer brengt uiteindelijk de Koreaan Seung-Hoon Lee het goud, maar meer nog zadelt hij zichzelf op met een enorme erfenis.
Sven Kramer, de man die jarenlang alle tien kilometers waar dan ook ter wereld op zijn naam schreef, is vanaf dat moment op jacht naar eerherstel. In Sochi komt dat niet, omdat hij verrassend moet buigen voor een andere Fries. Jorrit Bergsma, de marathonman, gaat er daar met het goud vandoor. Voor Kramer resteert het zilver, maar daar wordt hij nauwelijks vrolijk van.

Druk


Sinds de finish in Sochi wordt er al gekeken naar PyeongChang. Dáár zou Kramer dan eindelijk die leegte op zijn erelijst moeten invullen, dáár moet die gouden olympische medaille op de tien kilometer er toch komen. Al vanaf dat moment ligt de druk van de schaatswereld opnieuw op de schouders van Kramer.
,,Die druk voel ik zelf niet minder hoor’’, stelt Sven Kramer. ,,De laatste acht jaar ben ik al bezig met die olympische tien kilometer. Da’s geen geheim. Sterker, dat is één van de redenen waarom ik nog schaats, buiten natuurlijk het feit dat ik er nog steeds heel veel plezier aan beleef.’’ Lachend, maar met een serieuze ondertoon: ,,Dat wordt denk ik wel een wedstrijdje hoor, die tien.’’
Een kleine stilte valt. Een momentje van bedachtzaamheid. ,,Nou ja, die tien is natuurlijk niet de enige reden’’, zegt Kramer dan. ,,Met de intense manier waarop ik mijn sport bedrijf, hou je dat niet vol. Ik heb plezier, heb leuke ploeggenoten, fantastische sponsoren en een heel goed team, waarmee we heel veel lol hebben. Ik stap echt nog elke dag met veel plezier uit bed om te gaan trainen. Daarom kan ik dit ook tot de dag van vandaag volhouden. Maar ik kijk wel enorm uit naar die dag in PyeongChang. Dat is waarvoor ik dit allemaal doe, voor die wedstrijden.’’

Verschil


Het zijn de momenten waar Kramer zijn energie uit haalt. Dat steekt hij ook niet onder stolen of banken. ,,Natuurlijk kun je als schaatser ook lekker comfortabel de wedstrijden van de World Cup rijden, maar dat is niet waar het verschil wordt gemaakt.’’
In de jaren tussen de beide Spelen verloor Kramer zijn twee wereldrecords. Eerst op de tien kilometer, vervolgens dit seizoen op de vijf kilometer. Beide keren was Ted-Jan Bloemen de man die zijn tijd uit de boeken reed. Zijn 6.01,86 op de vijf kilometer in Salt Lake City was indrukwekkend, vond ook Kramer. ,,Knappe tijd.’’
De veronderstelling dat hij daarvan gefrustreerd raakte, ontkracht Kramer echter. ,,Als ik daarvan zou balen of frustratie zou voelen, dan had ik er zelf heen moeten gaan. Maar ik heb de keuze gemaakt om niet te starten in Salt Lake. Daarmee neem je in dit opzicht een risico. Het record op de vijf stond al lang, en op laaglandbanen werd inmiddels al 6.06 gereden. Dan weet je dat zo’n record z’n langste tijd heeft gehad. Bovendien kwam de World Cup in Salt Lake na die in Calgary, waardoor je ook nog positieve hoogte-effecten meeneemt. Dan moet je gewoon niet zeiken als er 6.01 wordt gereden. All in the game. Natuurlijk is het jammer, en natuurlijk had ik het graag behouden. Maar dan had ik daar moeten staan. Misschien was het dan een ander verhaal geweest, maar dat zullen we nooit weten.’’

Racen


Van extra motivatie door het verlies van zijn record, of zelfs het letterlijk breken van het bordje met zijn tijd door Bloemen, wil Kramer niets weten. ,,Ik hoop niet dat ik dat beetje extra motivatie nodig heb om te winnen. Ik zou graag tegen hem rijden, ja, maar da’s wat anders. Ik race tegen iedereen graag, zeker als het goede schaatsers zijn.’’
In het nu al aanzwellende circus rond de tien kilometer doen ook allerlei scenario’s over de loting de ronde. Kramer kan zich er niet druk over maken. ,,Een loting mag niet van belang zijn, maar kan op de tien wel bepalend zijn. Dat hoop ik natuurlijk niet. Zelf start ik in ieder geval bij de laatste vier, heb dus vijftig procent kans op de laatste rit. Maar wat er ook gebeurt, ik moet zorgen dat ik in alle varianten olympisch goud haal.’’

Favoriet


De missie klinkt in woorden eenvoudig, maar vertel Kramer niets over het winnen van grote prijzen. ,,Ik weet als geen ander hoe moeilijk het is als favoriet een olympische medaille binnen te halen. Niets gaat vanzelf. Ik ben al sinds mijn achttiende zo’n beetje overal de favoriet, wat maakt dat je soms wat meer verdedigt dan aanvalt. Soms rijd ik zelfs meer om niet te verliezen dan om te winnen. Dat is nu zeker niet zo. De focus moet helemaal liggen op winnen.’’
Dè dag voor Sven Kramer is donderdag 15 februari. Dat moet de dag worden waarop hij zijn erelijst compleet maakt. Maar de Fries staart zich daar niet blind op. Er wacht hem meer: de ploegachtervolging en de mass-start. ,,Natuurlijk zijn de vijf en tien kilometer voor mij de belangrijkste afstanden, en komen daarna bijvoorbeeld de teamnummers. Zie het als een zwemmer, of een atleet. Die hebben ook prioriteit bij hun individuele wedstrijden, maar je kunt niet ontkennen dat bijvoorbeeld de maas-start internationaal steeds serieuzer wordt genomen en ook belangrijker wordt. Los daarvan vind ik het zelf gewoon een mooi onderdeel.’’

Ambities


Hij is blij dat hij bij het debuut van dat onderdeel op de Spelen een rol mag vervullen. Bondscoach Geert Kuiper koppelde hem aan Koen Verweij, die al eerder was aangewezen. ,,Ik heb niet voor niets in de zomer al mijn ambities getoond op de mass-start. Ik denk dat ik wel een meerwaarde kan zijn, en zal er alles aan doen Nederland aan een olympische medaille te helpen.’’ Veel mass-starts reed hij overigens nog niet. ,,Ik denk zes of zeven. Maar dat zegt niks.’’
De tijd dat de mass-start leek voorbehouden aan marathonschaatsers is voorbij, stelt Kramer. ,,De marathon heeft niks met de mass-start te maken, komt niet eens in de buurt. Dat zie je nu ook in de ontwikkeling van dat onderdeel. De transitie van de marathon naar de mass-start is heel moeilijk te maken. Als je kans wilt maken, gaat het om duidelijke afspraken. Eén doel, niet hinken op twee gedachten. Dan gaat het mis, dat heeft het verleden ook al bewezen.’’

Artikel geplaatst op: 11 februari 2018 - 00:00

Gerelateerd

Delen