Showtime!

Het is zover, eindelijk.
Showtime!
Vier jaar lang hebben de topschaatsers van deze wereld alles in het teken gezet van deze weken. Vier jaar lang werken, trainen, afzien, ploeteren, ziek zijn, fit worden en weer doorgaan. Vier jaar lang om in PyeongChang een gooi te kunnen doen naar het allerhoogste dat er is voor een sporter.
Olympische roem.
Nergens worden reputaties sneller gemaakt dan op de Spelen. Helden komen uit het niets om te blijven voor altijd. Want olympische roem is voor de eeuwigheid.
Kijk maar eens terug in onze eigen historie. Bedenk maar eens wat je je allemaal nog kunt herinneren.
Kees Verkerk, Ans Schut en Carry Geijssen schreven historie met hun gouden medailles tijdens de Spelen van 1968. Daar, in Grenoble, werd een start gemaakt met een Nederlandse traditie die daarna eigenlijk alleen maar groter is geworden.
De gouden plakken van Ard Schenk in Sapporo. We schreven 1972. Ja, da’s een aantal generaties geleden. Maar zij die het zagen, herinneren het zich als de dag van gisteren.
Piet Kleine, vier jaar later in Innsbruck. Goud op de tien kilometer, net als Bart Veldkamp dat in 1992 deed in Albertville en Bob de Jong in 2006 in Turijn.
Marianne Timmer werd een legende door haar dubbele goud in Nagano. De woorden ‘Timmertje, Timmertje, wat ga je doen?’ van commentator Frank Snoeks zijn daar onlosmakelijk mee verbonden.
Gerard van Velde schreef geschiedenis in Salt Lake City met zijn geweldige goud op de 1000 meter. Het hele verhaal van Van Velde, stoppen omdat hij niet overweg kon met de klapschaats en toch weer beginnen en dan goud halen, maakte hem een nationale held.
De olympische zege van Mark Tuitert in Vancouver, ook al zo mooi. Tuitert werd gek, Jac Orie werd gek en iedereen voor de televisie in Nederland werd gek. Beelden die je nooit meer vergeet.
Wat te denken van de ontknoping op de 500 meter bij de laatste Spelen, in Sochi? De juichende Jan Smeekens, de vertwijfelde Michel Mulder, en de rollen die een paar seconden later waren omgedraaid. Plots die een scenarioschrijver niet zou kunnen verzinnen.
Maar het gebeurt. Op de Spelen.
Net zoals dat nu weer gaat gebeuren.
Worden PyeongChang 2018 de Spelen waar Sven Kramer eindelijk die gouden plak op de tien kilometer pakt? Voegt Ireen Wüst nog meer medailles toe aan haar toch al indrukwekkende collectie? Debuteert Kjeld Nuis gewoon met een olympische titel, of maakt ‘boer’ Bob de Vries zijn sprookje af op de vijf kilometer?
En misschien beleven we wel het allereerste olympische goud voor de shorttrackers. Doe Sjinkie Knegt dat, dan is hij een legende voor het leven.
We gaan het zien. En herinneren.
Veel plezier
Ingmar Kuper
Eric Korver

Artikel geplaatst op: 09 februari 2018 - 12:04

Gerelateerd

Delen