Crispijn Ariëns ziet met lede ogen hoe marathon in de kantlijn belandt
Geweldenaar op wielen

De regenboograndjes sieren de mouwen van zijn pak. Iedereen mag zien dat Crispijn Ariëns al een wereldtitel achter zijn naam heeft staan. Maar de Brabander wil meer. Het WK in eigen land is een unieke gelegenheid om op herhaling te gaan. En Ariëns is op de marathon op voorhand een voorname kandidaat voor het podium.

Crispijn Ariëns: ,,Een WK in eigen land, da's voor het eerst en misschien maken we het nooit meer mee.''


Crispijn Ariëns is binnen een paar jaar tijd uitgegroeid tot een geweldenaar. Vanaf het moment dat de in Wolvega neergestreken Brabander zijn eigen kwaliteiten onderkende, maakte hij enorme sprongen. Inmiddels is Ariëns zowel op de schaats als op wieltjes van de buitencategorie. De wereldtitel die hij ophaalde, was daar enkel een bewijs van.
,,Dat lijkt alweer een eeuwigheid geleden’’, zegt Ariëns grijnzend. ,,Vijf jaar alweer. Maar die streepjes op mijn arm raak ik nooit meer kwijt, wat er ook gebeurt dit jaar.’’ Hij heeft een aantal WK-medailles in de kast hangen, maar kwam de laatste jaren niet meer uit op de mondiale titelstrijd. ,,Terwijl ik weet dat als ik de vorm heb en goed ben, ik kan meedoen voor de overwinning.’’

Verhouding


Die afwezigheid op de laatste WK’s was niet vrijwillig, maar puur een noodzakelijke keuze. ,,Ik vind inlinen ontzettend mooi om te doen en dan is het WK natuurlijk heel gaaf om te rijden. Dat heb ik zeker wel gemist de afgelopen jaren. Ik heb het toernooi ook altijd gevolgd als er werd gereden. Dan zaten wij meestal ergens op trainingskamp met de schaatsploeg. Dat is hoe de verhouding ligt. Schaatsen is uiteindelijk gewoon het belangrijkste. Nu is het WK in Nederland en in juli, dat is ideaal. Was het in dezelfde tijd ergens anders geweest, dan was ik er ook vol voor gegaan. Eigenlijk is alles prima, als het maar niet later is dan half augustus.’’
Dat WK is de belangrijkste wedstrijd van dit jaar, daarover hoeft niemand moeilijk te doen. De schaduw van de mondiale titelstrijd hangt over alles wat er gebeurt. ,,Een WK in eigen land, dat is voor het eerst en misschien maken we het ook nooit meer mee’’, beseft Ariëns. ,,Daarom moesten we er ook voor zorgen al vroeg in het seizoen goed te zijn, en daarom zijn we ook al vroeg naar trainingskamp in Moraira gegaan. Op het WK wil je er stáán.’’

Titel


En natuurlijk, vervolgt hij, was het NK marathon in Waarland belangrijk. Ariëns veroverde daar op fraaie wijze de titel, maar daarnaast telde de race als plaatsingswedstrijd voor het WK. ,,En Hallum is ook mooi. Maar alles draait om dat WK.’’ Als het toch over de marathons gaat, dan springt meteen het waanzinnige seizoen van zijn ploeg Okay Fashion & Jeans weer in het geheugen. ,,We hebben er twee niet gewonnen, het NK en Staphorst’’, lepelt Ariëns moeiteloos op.
Staphorst kon, maar het NK deed pijn. ,,Dat ging niet volgens plan. Na de tijd hebben we daar ook goed met elkaar over gesproken. Het lokale café, beetje drinken erbij, en open en eerlijk alles gezegd wat we vonden. Binnen een half uur stonden we weer buiten, was het afgesloten en zijn we verder gegaan. Zo werkt dat binnen onze ploeg. Is ook de kracht van Peter de Vries. Die wil dat meteen opgelost hebben. En de fouten van het NK maakten we daarna nooit meer.’’

Zonde


Het doet hem ook pijn te zien dat de animo voor de marathons steeds minder wordt. Waar rond de eeuwwisseling enorme pelotons door de straten rolden met massa’s publiek langs de kant, is de marathon inmiddels in de kantlijn van de sport beland. ,,Zonde’’, vindt Ariëns. ,,Een wedstrijd met een hoop mensen om je heen is toch het mooiste. Vorig jaar stond er in Waarland een heel klein groepje aan de start, pakten wij met onze ploeg de eerste vier plaatsen. Leuk, maar de overwinning van Ingmar Berga in Steenwijk met een groot peloton aan de start, geeft dan veel meer voldoening. Of winnen in Hallum. Dat is zoveel mooier.’’
Hij vindt het in ieder geval al een goede beslissing van de KNSB om het B-peloton te schrappen en samen te voegen met het A-peloton. ,,Het had geen enkele zin meer die samen te laten rijden. Past ook niet in het internationale beeld. Over de hele wereld heb je alleen senioren, geen verdeling in A en B. Dat is in Nederland ontstaan in de periode dat de sport zo groot was dat je zeventig A-rijders en nog eens zestig B-rijders had. Dan snap ik het. Maar dat is niet meer zo. Dan beter alles op één hoop en rijden.’’

Impulsen


Ariëns hoopt dat de gouden tijden van de marathon terugkeren, misschien mede door de impulsen van het WK. ,,De baan is een flinke concurrent, maar als de jeugd die er nu aankomt ook de marathons blijft rijden, dan komt het goed. En de marathon is toch een geweldig uithangbord voor de sport. Bij aan baanwedstrijd zie je vooral ouders langs de kant, maar bij een marathon loopt een heel dorp uit. Helemaal als je de verbinding zoekt met andere lokale evenementen. Want het is niet alleen voor ons al rijders mooi als er veel mensen langs de kant staat, maar ook voor de organisaties zelf. Daar moeten we met elkaar aan werken.’’

Artikel geplaatst op: 07 juni 2018 - 12:09

Gerelateerd

Delen