Fries inlinetalent moet zware val in Parijs bekopen met verloren seizoen
Berber Vonk van hemel in de hel

Berber Vonk poseerde precies een jaar geleden aan de zijde van Jordy Harink nog trots met haar gouden medaille, als kersverse Nederlands kampioene marathon. Twaalf maanden verder is de stemming volledig omgeslagen. Een valpartij met verstrekkende gevolgen maakt het sportleven van Berber Vonk een kleine hel.

Berber Vonk: ,,Vorig seizoen was ik beter dan ooit en die lijn hadden we dit jaar natuurlijk graag doorgetrokken.''


Bij de eerste de beste baanwedstrijd van het seizoen zit Berber Vonk als vanouds tussen de andere rijdsters. Sleutelend aan de skates, in voorbereiding op een race op het asfalt van Purmerend. Maar verder is er weinig als vanouds, vertelt ze. Vonk toont haar hand, die duidelijk niet recht op haar pols staat. ,,Het is nog steeds niet goed’’, laat ze weten. ,,En de vraag is ook of het nog goed komt.’’
Even terug in de tijd, naar oktober vorig jaar. Berber Vonk is de trotse Nederlands kampioene op de marathon, steekt in de vorm van haar leven en rijdt waar ze maar kan. Oók in Parijs, waar een mooie invitatie voor haar klaar lag. ,,Het was de eerste keer dat die wedstrijd werd gereden en ik werd gevraagd mee te doen.’’ Vonk zei geen ‘nee’. ,,Het bijna einde seizoen, ik kwam net terug van een wedstrijd op Madeira en dacht deze ook nog even mee te pikken.’’

Wegversmalling


Ook in de stad van de Notre Dame en de Arc de Triomphe gaf de 21-jarige Friezin uit Appelscha haar visitekaartje af. In de koers kon ze mooi de mannen volgen, en zo bouwde ze een voorsprong van zo’n twee minuten op. Maar met nog tien kilometer voor de wielen ging het helemaal mis. Terwijl het parkoers zich over de kasseien een weg naar beneden zocht, zorgde een wegversmalling voor een grote valpartij. ,,Het was net domino’’, vertelt Vonk. ,,Voor ik het wist lag ik ook, alleen knalde ik wel mijn pols op zo’n hoge stoeprand. Ik wist meteen dat het niet goed was, maar ik reed wel door, nadat ik eenmaal weer op de been was. Alle dames waren me inmiddels al voorbij, dus de winst kon ik ook meteen vergeten.’’
Maar dat bleek haar minste zorg. Er werd door de Fransen meteen naar haar pols gekeken. Een foto was niet eens nodig om te constateren dat die gebroken was. ,,Ze wilden me daar behandelen, maar ik wilde liever in Nederland naar een ziekenhuis.’’ Na een moeizame terugrit was ook daar de conclusie snel getrokken. ,,Al voordat er een foto was gemaakt, vertelden ze dat het er niet goed uitzag.’’ Op de foto waren twee breuken te zien. ,,Maar omdat het zo dik was, konden ze niet alles zien. Dat bleek een week later wel. Toen waren er vier breuken zichtbaar.’’
Geen fijne diagnose, maar de praktijk was nog lelijker. ,,Er ging een breuk naar mijn handgewricht, en dat bleek een verkeerde breuk. Die veroorzaakt alle ellende die ik nog steeds heb.’’

Sukkelen


Al maanden sukkelt Berber Vonk nu met een blessure die maar weinig tekenen van herstel vertoont. De jonge Friezin barstte na haar Nederlandse titel van de ambitie, maar daar is in de praktijk weinig van terechtgekomen. Het schaatsseizoen kon ze vergeten, en haar plaatsje in de marathonploeg raakte ze ook kwijt. ,,Ik zat eerst acht weken in het gips en schaatsen, dat ging ‘m daarna echt niet worden. Ik kon niet fietsen, niet schaatsen, niet skeeleren en geen krachttraining doen. Eigenlijk kon ik niks. Dat schoot niet op. Ja, alleen met school. Daar kon ik een inhaalslag maken en ben ik nu gewoon weer bij.’’
Van de afspraak met bondscoach Frank Fiers kwam ook al niets. ,,We zouden de lijn doortrekken van vorig seizoen, toen ik echt beter was dan ooit. We hadden een mooi schema, misschien een stapje erbij en eventueel het WK rijden en er nog meer uithalen dan in het afgelopen WK, waarin ik zevende werd op de marathon. Dan weet je dat het erin zit en wil je dat laten zien. Maar dan komt er zo’n lullig valpartijtje dat zoveel voor je verkloot. Want het WK, tja, de kans dat ik daar kan rijden is natuurlijk heel klein. Ik moet eerst fitter worden, en dan nog wil ik alleen starten als ik er ook echt iets te zoeken heb. Maar ik weet ook dat het niveau enorm hoog ligt. Het zure is natuurlijk dat er nog wel vaker een WK komt, maar of het ooit nog in eigen land wordt gereden, is maar de vraag. En die pijn voel ik wel.’’

Veel te laat


Berber Vonk houdt zich vooralsnog zo groot mogelijk. Reed ook gewoon het NK in Waarland, waar ze haar titel verdedigde. Maar die strijd liet feilloos zien dat ze op dit moment nog te kort komt. Vier ronden voor het einde moest ze naar de kant, met een kleurloze zeventiende plek in de uitslag. ,,Het komt nu allemaal wel weer een beetje terug, maar veel te laat natuurlijk’’, concludeert ze zelf.
En haar pols? Dat blijft nog wel even een probleem. Met een injectie is geprobeerd de ontstoken bandjes en pezen te verlossen van de druk die dat veroorzaakt. ,,Ze vertelden ook nog dat ik het Syndroom van De Quervain heb, een ontsteking van de pezen. Met die injectie hopen ze dat op te lossen en zo een operatie te voorkomen. Maar vooralsnog heb ik niet de indruk dat het iets doet.’’ En die operatie, die wil Vonk zelf ook liever niet. ,,Die is niet zonder risico. De kans is groot dat ik de functie van mijn wijsvinger en duim verlies.’’
Ze heeft nu een – waarschijnlijk – wijze conclusie getrokken. ,,De rest van het seizoen moet ik mezelf rust gunnen en herstellen. Dat heb ik tot nu toe niet echt gedaan, want ik wílde alleen maar. Nu toch maar opbouwen en vooral ook het plezier terugkrijgen. Want dat ben ik de afgelopen maanden wel een beetje verloren.’’

Artikel geplaatst op: 09 juni 2018 - 10:14

Gerelateerd

Delen