Irene Schouten pakt het leven weer op na moeilijke tijd
Schaatsen met schuldgevoel

Met haar blonde haren, stralende lach en mooie prestaties is Irene Schouten in een paar jaar tijd uitgegroeid tot één van de populairste diva’s in de Nederlandse schaatssport. Maar Irene Schouten kende ook een mindere tijd. Die speelde zich af buiten de spotlights van het ijs. Na twee moeilijke jaren is er nu rust.

Irene Schouten als prachtige schaatsdiva. ,,Ik heb me een egoïst gevoeld. Iedereen zorgde voor mijn moeder en ik kon niets doen.'' (Foto's Timsimaging)


Slecht nieuws voor alle mannen van Nederland die stiekem Irene Schouten al aan hun zijde zagen. De 26-jarige blondine is van de markt, zoals dat zo mooi heet. Schouten woont sinds dit jaar samen met haar vriend Dirk Jan, in het pittoreske Hoogkarspel. ,,Haha, klopt’’, geeft Schouten lachend toe. ,,Ik was al regelmatig bij hem, maar na de Spelen besloot ik echt in te trekken. Was een mooi moment om mijn spullen te pakken en de stap te wagen.’’
Heel ver hoefde ze overigens niet. ,,Welnee, het is maar drie kilometer van mijn ouderlijk huis. En omdat ik nog altijd samen met m’n broer Simon naar de training ga, kom ik nog bijna dagelijks thuis.’’ Maar toch is het allemaal een flinke verandering. ,,Zeker in het begin. We hebben nog eens in een rustperiode een weekje vakantie genomen. Zijn we lekker naar Spanje gegaan, naar Malaga. Beetje hardlopen, beetje hiken. Ik kan toch niet de hele dag aan het strand liggen. Maar dat was dus wel meteen de eerste keer dat we langer dan vijf dagen bij elkaar geweest zijn. Vorig jaar was ik zóveel weg. Trainingskampen, wedstrijden. Maar nu gaat het erg goed.’’

Stabieler


Het was, zegt ze, ook tijd om verder te gaan. Om het leven weer op te pakken. Want dat stond in het gezin Schouten immers bijna twee jaar stil na de hersenbloeding van haar moeder. ,,Dat zorgde destijds voor heel veel veranderingen thuis.’’ Nu is de situatie stabieler. ,,Mijn moeder woont twee kilometer verderop in een verzorgingstehuis. We halen haar elk weekend op, zodat ze gewoon lekker bij het gezin kan zijn. De andere dagen zijn er altijd wel familieleden of vriendinnen. Ze krijgt veel lieve zorg,’’
De toestand van haar moeder is nog altijd moeilijk in te schatten. ,,Ze kan wel een beetje praten, maar we weten niet goed wat ze allemaal meekrijgt. In mei, juni ging het even heel goed. Ze makte sprongen, we konden echt met haar praten. Ze gaf aan waar ze last van had, stelde ook wel vragen. Maar in augustus werd dat weer minder. Door de hitte misschien, dachten we. Maar een maand later was het nog zo. Een scan wees niet uit dat er iets was veranderd. Wij weten het niet, de artsen weten het ook niet.’’

Noodlot


Het was voor Irene Schouten moeilijk daar allemaal mee om te gaan, zeker kort nadat het noodlot toesloeg bij haar moeder. Ze nam dat aanvankelijk mee naar het ijs, had grote moeite haar kop bij de wedstrijden te houden. ,,Nadat het net gebeurd was dacht ik er alléén maar aan. Dat ben ik inmiddels wel kwijt. Vorig jaar kon ik het redelijk van me afzetten, maar na de Spelen kwam er zóveel uit. Ik had alles een beetje opgekropt, was ook hard toe aan vakantie. Met Dirk Jan en vriendinnen heb ik drie weken gereisd door de USA. Dat heeft me weer de energie gegeven om te beginnen aan een nieuw seizoen.’’
Maar Schouten is een gevoelsmens, en ook emotioneel had ze het best zwaar. ,,Met die trainingskampen en wedstrijden ben je soms zes weken achter elkaar weg. Dan miste ik mijn moeder, maar ik voelde me ook schuldig. Iedereen doet heel veel voor haar, en ik kon niets doen. Ging schaatsen. Dan was ik er niet voor mijn moeder, voor mijn vader. Of voor mijn zus, die een dag minder is gaan werken om voor mam te zorgen. Als zij dan eens in het weekend weg wilde, maar ik moest schaatsen, dan vond ze dat niet leuk. Op die momenten voelde ik me een egoïst. Ik weet wel dat ze het me gunnen, maar toch heb ik in mijn achterhoofd altijd die twijfels. Dat vind ik moeilijk, ja.’’

Genieten


Schouten leidt inmiddels een volledig topsportbestaan. Alles draait om sport. Veel trainen in de zomer, de reizen en de wedstrijden in de winter. Maar ze geniet van elke seconde. ,,Heel erg. Dit was mijn droom, al toen ik klein was. Mijn hobby is mijn werk, ik mag het overal opnemen tegen de beste schaatssters van de wereld. Dat heb ik altijd gewild.’’
Dat heeft haar ook status gegeven, iets waar ze zelf nauwelijks erg in heeft. ,,Er wordt anders naar me gekeken. Anderen die met mij zijn hebben dat wel in de gaten, ikzelf eigenlijk niet. Ja, soms. Als zelfs in de kerk in het dorp tijdens de dienst een meisje naar me toe komt voor een handtekening. Dat was wel apart, maar ik vond het ook leuk. Weet je, ik heb zelf helemaal niet het gevoel dat ik voor sommigen een voorbeeld ben.’’
Ze begint deze winter aan een nieuwe olympische cyclus. Of ze die afmaakt, dat weet Schouten nog niet. ,,Ik kijk per jaar hoe ik progressie maak en of ik het nog leuk vind. Mijn doel is eigenlijk nog gewoon vier jaar te schaatsen, maar als ik het over twee jaar echt niet meer leuk vind, stop ik ermee.’’ Ze lacht even. ,,Ik denk niet dat dat gaat gebeuren, maar plezier staat voor mij wel bovenaan.’’

Disciplines


Schouten is bij uitstek een rijdster die pendelt tussen twee disciplines. Ze heeft succes op de langebaan, maar zeker ook op de marathon. ,,Als ik écht alleen naar het plezier zou kijken, reed ik elke week de marathon. Ik ben gek op dat spelletje. Maar het is nu de afwisseling die ik het leukst vind.’’
Pendelen tussen twee disciplines betekent ook pendelen tussen twee werelden. ,,Dat is zeker waar. Als er bij ons in de buurt een marathon is, dan zit iedereen even na. Gaan ze naar de Mac of kebab halen, of gewoon voor een biertje naar de kroeg. Die gezelligheid vind ik heel leuk, maar dat werkt voor mij niet. Als ik op de langebaan moet rijden, moet ik topfit aan de start staan, anders ben ik kansloos. In de marathon kan je tachtig procent zijn en kan je nog steeds winnen. Op de langebaan is dat onmogelijk.’’
Jillert Anema vestigde bij de presentatie van team EasyJet al de aandacht op Schouten. ,,Zij heeft echt een stap gemaakt’’, meldde de trainer. ,,Dat gevoel heb ik zelf ook’’, stelt Schouten. ,,En ik ben er heel nieuwsgierig naar of ik dat kan overbrengen op het ijs. Daarom wil ik dolgraag aan de wedstrijden beginnen.’’

Artikel geplaatst op: 28 oktober 2018 - 23:24

Gerelateerd

Delen