Jouke Hoogeveen mag ineens dromen van de Spelen
Hoe ouder, hoe sneller

Zijn bijnaam is niet zomaar De Lange Adem. Jouke Hoogeveen komt echt pas tot leven als het aantal kilometers oploopt. Maar de geboren Fries kan inmiddels meer dan alleen marathons rijden. In Stavanger was hij na Sven Kramer de beste Nederlander op de tien kilometer. ,,Ik mag dromen over de Spelen. Had ik nooit gedacht.’’

Jouke Hoogeveen in zijn vreemde rol als langebaanschaatser. ,,De marathon is mijn passie, dit is een leuke aanvulling.''


Zoals veel schaatsers zocht Jouke Hoogeveen in de aanloop naar het Olympisch Kwalificatie Toernooi even de zon op. Weekje Lanzarote. Maar anders dan veel schaatsers deed Hoogeveen dat niet met zijn collega’s, maar in het gezelschap van vriendin Femke en dochtertje Keetie. ,,Dan is er ook even tijd voor andere dingen’’, zegt Hoogeveen lachend.
Het deed hem goed, dat weekje. En Lanzarote, vertelt hij, is perfect. ,,Je kunt er supergoed fietsen. Wel klimmen, maar niet te steil en niet te veel.’’ Hij vond zelfs de tijd om te genieten van de surrealistische natuur op het Canarische Eiland. Op de fiets dwars door het nationaal park Timanfaya, met al z’n vulkanische overblijfselen. ,,Je rijdt echt dwars door die lavastenen. Prachtig. Ik dacht nog: ‘als ik nu begin met foto’s maken, kom ik niet meer aan fietsen toe’. Maar niet gedaan dus.’’

Goede zet


Jouke Hoogeveen vond er de tijd om even bij te tanken voor de rest van het seizoen, al is dat in zijn optiek amper begonnen. ,,We hebben een paar marathons gehad. In die zin was het niet echt nodig. Maar als ik kijk welk weer het in Nederland was, en hoeveel kilometers ik heb kunnen maken, dan is dit een goede zet geweest.’’
Hoogeveen houdt bovendien van alles wat weldadig is voor het lijf, zoals hij het zelf omschrijft. Als zijn ploeggenoten aan de Weissensee de kachel in het appartement opzochten, banjerde Hoogeveen vanuit de sauna in badjas door de sneeuw om lekker in een kleine poel te zitten. ,,Haha, ik houd daarvan ja. Meestal kom ik er niet aan toe, maar nu hadden we een weekje zonder wedstrijd. Daar heb ik optimaal gebruik van gemaakt.’’
Het is ook een mooi moment om eens de balans op te maken. In de marathons is Hoogeveen misschien nog niet zo opvallend, op de langebaan vestigde hij wel de aandacht op zich. De schaatser van De Haan Westerhoff plaatste zich niet alleen voor de World Cup, maar deed het ook nog eens voortreffelijk in Stavanger. Met 12.56,62 scherpte hij opnieuw zijn persoonlijk record aan. ,,Dat was wel het idee dat in de zomer opborrelde: weer dat pr op de tien kilometer verbeteren. Heb ik de laatste vier jaar steeds gedaan. In die zin verbaasde Stavanger me niet.’’

Soepeler


Een echte oorzaak kan hij niet geven. Ook voor Jouke Hoogeveen zelf is het gissen. ,,Wat verbeteringen binnen de ploeg, meer vrije tijd, verhuisd naar Heiloo in een rustiger omgeving, de tips van Henk Hospes; ik weet het niet. Misschien ook wel het materiaal. Ik ben overgestapt op EVO schaatsen van Edward Hagen, en merk dat ik daar makkelijker mijn kracht op kwijt kan. Ik rij soepeler, het komt iets makkelijker naar me toe allemaal. Voelde ik al in oktober, toen ik op iets minder ijs in Erfurt al een pr reed op de vijf kilometer. Dan ga je toch even fantaseren over wat er allemaal mogelijk is op de tien.’’
Het antwoord op die vraag kwam in Stavanger. Op het Noorse ijs kreeg Jouke Hoogeveen ineens uitzicht op de Olympische Spelen. ,,In de zomer had ik al iets geroepen, maar meer als grap. Maar nu reed ik ineens een echt goede tijd waarmee ik alle Nederlanders behalve Sven Kramer achter me liet. Goed, het was in de B-groep, laat zich lastig vergelijken, maar het begint dan toch te kriebelen. Ook omdat de normale favorieten niet de vorm hebben. Dan zijn er ineens mogelijkheden. Maar om op de Spelen te komen, moet het nog sneller, dat weet ik ook wel.’’

Laatbloeier


De Spelen. Daar is Jouke Hoogeveen echt nooit mee bezig geweest. Hij was de laatbloeier, de geboren marathonschaatser. Maar voor Hoogeveen geldt vooralsnog wel: hoe ouder, hoe sneller. ,,Ik ben pas laat begonnen, reed met 25 jaar mijn eerste marathons en werd pas op mijn 28e A-rijder. Ik wilde ook altijd marathonschaatser worden, heb daar echt passie voor. Dat is nog steeds zo, maar die langebaan is nu wel een heel leuke aanvulling op de marathon.’’
Hij wordt straks op nieuwjaarsdag 39 jaar, maar de leeftijd is geen remmende factor voor Jouke Hoogeveen. Integendeel. ,,Ik kijk wel eens naar Carien Kleibeuker. Naar mannen als Bertjan van der Veen en Jan-Maarten Heideman. Of Kurt Wubben, die een paar jaar terug als 39-jarige de beste schaatser van het peloton was. Weet je, toen ik jong was heb ik niet zo gek veel met mijn lijf gedaan. In die zin ben ik totaal niet versleten. Mensen vragen weleens of het niet tijd wordt om te stoppen. Waarom? Ik word niet minder, ik word alleen maar beter. En zolang de resultaten en de passie er nog zijn, komt stoppen niet in mijn hoofd op. Ik wil dit zo lang mogelijk blijven meemaken.’’
En nu hij ook nog mag dromen van Korea, wordt alles alleen maar mooier. Al beseft hij wel dat eventuele plaatsing voor PyeongChang een dikke streep zet door zijn grootste liefde: natuurijs. ,,Ja, dan wordt het geen Zweden en waarschijnlijk ook geen Weissensee. Dat zou heel jammer zijn. Maar die Spelen, dat overkomt me misschien maar één keer in m’n leven. De Weissensee, daar ga ik dan volgend seizoen wel weer heen.’’

Artikel geplaatst op: 28 december 2017 - 07:59

Gerelateerd

Delen