Simon Schouten, nu echt een ‘grote meneer’
Andijker en zus Irene pakken beide nationale marathontitel

 

Je hoort ‘m nooit, ziet ‘m zelden. Alleen als het er écht om gaat, dan staat Simon Schouten er gewoon. Zo bouwde de zoon van een Westfriese tulpenkweker in relatief korte tijd een heel behoorlijke erelijst op. Laatste hoogtepunt? De Nederlandse titel op kunstijs. Die maakt Simon Schouten definitief een ‘grote meneer’ in de marathonsport.


Aanvankelijk werden de inmiddels 27-jarige Simon Schouten vooral kwaliteiten toegedicht op natuurijs. Op zich niet zo verwonderlijk natuurlijk. Zijn eerste overwinning op het hoogste niveau boekte de Andijker op buitenijs. Als talent van 22 jaar schreef hij in Friesland de befaamde 100 van Earnewald op zijn naam. Zijn tweede overwinning? De Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee, een jaartje later. En ook nog in een loodzware editie vol tragiek en heroïek. Alleen de besten haalden de finish. En Schouten was de beste in dat selecte gezelschap.
De grote doorbraak van Simon Schouten kreeg in de laatste twee jaar gestalte. Overwinningen op kunstijs, zeges op de Weissensee en in Zweden, en vorig seizoen ook het eindklassement in de KPN Marathon Cup. Op nieuwjaarsdag volgde een nieuwe parel in de kroon: de Nederlandse titel op kunstijs.

Eeuwigheid


,,Die wilde ik heel graag’’, liet Schouten lachend weten. Hij is een schaatser die waarde hecht aan wedstrijden waarin ook voor de eeuwigheid iets te verdienen valt. Natuurlijk is een Cupwedstrijd mooi, maar de Westfries geniet stilletjes als hij een prestatie levert die tot de verbeelding spreekt. ,,Dit is weer een extra bladzijde in de geschiedenisboeken. Vind ik mooi, ja.’’
Met zijn winnende sprint op het ijs van de Vechtsebanen hield Schouten bovendien nog een andere historische reeks in stand: die van zijn coach Jillert Anema. De eigenzinnige Fries is ongekend succesvol als het aankomt op het Nederlands kampioenschap van de marathonschaatsers. Anema coachte met Schouten al voor de tiende keer een pupil naar de titel. En dat in de laatste elf jaar. Alleen Yoeri Lissenberg doorbrak de reeks met zijn overwinning in 2009. Weer die lach bij Schouten. ,,Anema doet zeker wel iets goed.’’
Maar het NK is zowel voor Anema als zijn ploeg Royal A-ware dan ook steevast een ijkpunt in de agenda. Zelfs in een olympisch seizoen laat Anema dan niets aan het toeval over. Misschien wel voor het eerst dit seizoen stond de formatie helemaal compleet aan het vertrek.

'Beetje cadeau'


Ook tot genoegen van Schouten, die vaker dan hem lief was met een gedecimeerd team aan het werk moest. ,,Het is fijn om met de hele ploeg te kunnen rijden. Dit was gewoon een belangrijke wedstrijd. Voor ons, voor de sponsor. Dan willen we er staan.’’ Moet ook wel om succesvol te kunnen zijn, vervolgt hij. ,,Ik vind de koersen niet beter geworden door die grotere ploegen. Vorig jaar moest je hard werken om een kopgroep rond te krijgen, maar als er dit jaar één of twee man van elke ploeg in zit, wordt een rondje zo’n beetje cadeau gegeven. Als je dan ook nog in de minderheid bent, is het moeilijk een wedstrijd naar je hand te zetten. Daarom was het prettig nu zelf met meer te zijn.’’

Verandering


Simon Schouten is doorgaans een stille jongen, liefst een beetje op de achtergrond. Maar na zijn titel wilde hij toch wat kwijt. ,,Niet elke verandering is een verbetering’’, stelde hij vast. ,,Ik mis bijvoorbeeld ook een toernooi in de winterstop van de voetbalcompetitie. Een belangrijke periode voor het schaatsen, de NOS heeft zendtijd. Maak daar gebruik van. Als jochie vond ik het geweldig naar de Greenery Six te gaan, de zesdaagse. Vorig jaar stond er dan eindelijk weer een vierdaagse op de kalender, nu weer helemaal niets. Daar is echt niemand blij mee. Zelfde geldt voor de landstart straks op de Weissensee. Daar kun je zomaar blessures mee oplopen. Aan alle kanten moeten wij denken aan het veiligheidsaspect, maar dat kan dan weer wel. Ja, daar praten we onderling in het peloton ook over. Maar wat veranderen we eraan?’’
Zoals gezegd, Simon Schouten is geen man van veel woorden. Hij spreekt liever met zijn schaatsen, net als zijn zus Irene. Samen zorgden ze voor een prachtig hoogtepunt in de historie van het marathonschaatsen: de twee kunstijstitels die bij broer en zus belanden, waarbij dat overigens voor Irene al de derde op rij was. Schouten, met pretoogjes: ,,Da’s nog een een begin van het nieuwe jaar.’’

Artikel geplaatst op: 23 januari 2018 - 02:00

Gerelateerd

Delen