Erik Jan Kooiman geniet van zijn mooie avontuur ‘Soms knijp ik nog in mijn arm’

Erik Jan Kooiman maakte pas enkele jaren zijn entree in het marathonpeloton. Nu lijkt de voormalig aardrijkskundedocent zelfs op weg naar naar de Spelen in PyeongChang. ,,Soms moet ik mezelf nog even in mijn arm knijpen.’’

Erik Jan tijdens het NK-afstanden afgelopen november in Thialf.


Natuurlijk, hij was erfelijk belast. Erik Jan Kooiman is de oudste telg van de marathoncracks Jan en Ineke Kooiman. Allebei met een Nederlandse titel achter hun naam. Erik Jan Kooiman (31) pakte er daarvan eentje in 2013, bij de Beloften. ,,Zo, nu mag ik thuis meepraten’’, stelde hij toen lachend vast.
Maar inmiddels informeren Jan en Ineke belangstellend naar de verrichtingen van hun zoon. Sinds Kooiman de overstap maakte naar het CLAFIS-team van Jllert Anema is het hard gegaan met de rijder uit Lekkerkerk, die inmiddels al helemaal thuis is in de wereld van World Cups en grote toernooien.
Die pikt hij ook nu weer mee, na een voor hem succesvol verlopen Nederlands kampioenschap. Dat bracht Kooiman derde plaatsen op zowel de vijf als de tien kilometer. Een prettige constatering voor Kooiman, die zelf toch nog wat afwactend was. ,,Je draait zware trainingskampen in augustus en september. Dan moet je in oktober afwachten hoe dat op het ijs uitwerkt. Dat kan dan best nog tegenvallen. Ik heb in ieder geval de laatste jaren geleerd goed en heel hard fietsen niet één op éen een maatstaf voor goed presteren op het ijs.’’

Bepalend


Hij keek daarom best met de nodige spanning uit naar het NK Afstanden, de eerste serieuze krachtmeting van het seizoen en ook meteen bepalend voor de eerste helft van het internationaal wedstrijdseizoen. ,,Ik heb altijd redelijk wat ijs nodig en moet flink wat kilometers maken voor ik de afstanden goed de baas kan. Maar Jillert kiest vaak voor lang doorgaan met fietsen in de kampen in Grossetto. Daarna drie weken op het ijs vind ik altijd vrij krap. Maar het is gebleken dat dit goed gaat. Ik denk dat ik er momenteel goed op sta.’’
In het NK was Kooiman, die tegenwoordig tot volle tevredenheid rijdt op de Viking Sapphire, content met zijn race op de tien kilometer, waarin hij net onder de dertien minuten dook. ,,Tegen Sven Kramer loten is altijd mooi. Dan weet je dat er meer naar gekeken wordt je weet ook wat er op het spel staat. Maar Sven is natuurlijk ook iemand die niet graag verliest, je rijdt hem er niet zomaar af.’’
Kooiman zag hoe hij Kramer uitstekend partij kon bieden. ,,Ik ging heel lang met hem mee, kon er een echte strijd van maken. De doorkomsten waren elke keer vrijwel gelijk. De laatste drie, vier rondjes heb ik wat verstek laten gaan. Vind ik achteraf jammer. Ik heb te veel mijn eigen rit willen rijden en te weinig willen racen. Op het moment zelf zat er waarschijnlijk niet meer in, maar als ik dan thuis op de bank zit, denk ik ‘shit’, er had meer ingezeten.’’

Verbaasd


De verschillen met Jorrit Bergsma en Sven Kramer waren klein, ,,Verbaasde mij eigenlijk ook een beetje’’, geeft Kooiman toe. ,,Vorig jaar zette Kramer halverwege aan en reed hij mij op een halve baan. Daar was nu geen sprake van. Ik denk dat ik daarin zelf een stap heb gemaakt. Zo voelt het in ieder geval wel. Onder de dertien minuten duiken, is echt mooi.’’
Met zijn plaatsing voor de World Cup op de tien kilometer lijkt Kooiman een goede basis te leggen voor plaatsing voor Korea. Zelf plaatst hij een kanttekening. ,,De vijf kilometer is ook interessant. Daarop was ik oo derde, en als de uitslag van het OKT hetzelfde is als van dit NK, dan ga ik op de vijf kilometer naar de Spelen, en niet op de tien.’’

Onterecht


Dat hij nog altijd wordt gezien als een specialist op de tien kilometer, vindt Kooiman daarom onterecht. ,,Veel mensen zien dat als mijn afstand, denken dat ik niet snel genoeg ben voor de vijf kilometer. Daar denk ik zelf anders over, hoewel ik het ook begrijp. Die tien ligt veel dichter bij de marathon. Maar met Jillert Anema, Jorrit Bergsma en de andere mannen die goed zijn op de langebaan probeer ik me daar ook in te bekwamen. En die vijf kilometer hoort er voor mij inmiddels volwaardig bij.’’
Als vroege dertiger lijkt Kooiman op weg naar zijn enige kans op de Spelen, maar dat vindt hij zelf een lastige conclusie. ,,Zolang ik mezelf blijf verbeteren, blijf verrassen, zeg ik nooit nooit. Want dan weet je niet waar het eindigt. Eigenlijk vormen de laatste vier jaar al een verhaal waarbij ik mezelf soms even in de arm knijp.’’
De stap van docent aardrijkskunde naar schaatser was destijds gewaagd, maar bleek een gouden greep. ,,Ik denk dat die me alles heeft gebracht waar ik op hoopte. Ik weet het, dat is een vroege conclusie. Als een band die halverwege een ‘best of’ album uitbrengt. Maar alles wat ik tot nu toe heb meegemaakt, dit hele mooie avontuur, dat overtreft nog steeds mijn stoutste dromen. En zolang het zo gaat als nu, is dat avontuur nog zeker niet afgelopen.’’

Artikel geplaatst op: 10 november 2017 - 14:57

Gerelateerd

Delen

Er zijn nog geen reacties

Plaats je reactie: