Schaatsster na Spelen met zus op zoek naar afkomst in India
Anice Das op een dubbele missie

Spannende maanden voor Anice Das. De sprinters van AfterPay gaat in de eerste helft van dit jaar op een dubbele missie. Eerste stop is PyeongChang, waar ze debuteert op de Olympische Spelen. En daarna volgt Mumbai, in een zoektocht naar haar biologische moeder.

Anice Das: ,,Na de Spelen is de tijd rijp om in India op zoek te gaan naar onze afkomst.''


Dat laatste zat al wat langer in de planning, maar de Spelen, die kwamen voor Anice Das (32) als een verrassing. Natuurlijk, de Drentse had zich terdege voorbereid, was er klaar voor. Maar toch. In haar al lange loopbaan als schaatsster was het er nooit eerder van gekomen.
,,Ik hoopte echt dat deelnemen aan de Spelen ooit nog een keer voor mij was weggelegd, maar natuurlijk twijfel je er wel eens aan of dat nog gaat gebeuren’’, vertelt Anice Das. Meer dan keihard werken kon ze niet doen. ,,Als je dat blijft doen en het ontzettend graag wilt, dan kun je jezelf niets verwijten. Als het dan niet lukt, zit het er niet in.’’
Maar het zat er wel in. Anice Das won de 500 meter op het OKT en slaagde in haar olympische missie. Op het laatste moment. ,,Dat was natuurlijk wel zo. Dit was mijn laatste kans. Heb ik in oktober ook nog uitgesproken. Ik was toen 31 en besefte dat ik na deze geen kansen meer zou krijgen. Aan de ene kant brengt dat een hoop druk mee, aan de andere kant moet je daar gewoon mee omgaan en er het beste van maken.’’

Arm knijpen


Nu is ze olympiër, klaar om zich te meten op het allerhoogste podium dat er in sport te bedenken valt. ,,Ik moest mezelf de afgelopen weken wel eens in m’n arm knijpen. Is het allemaal wel echt? Ja, het was echt. En de knop moest om, want je kunt niet blijven dromen. Vanaf de olympische dag op Papendal had ik het gevoel dat het avontuur begonnen was. Als je dan de kleding krijgt, tijd hebt om alle felicitaties te lezen, al die vragen van de pers krijgt; dan besef je wel dat de Spelen groter zijn dan alles wat ik tot nu toe heb meegemaakt.’’
Ze is nieuwsgierig. Naar PyeongChang, naar de opening. ,,Die ken ik alleen maar van televisie. Ben ik wel heel benieuwd naar.’’ Maar verder is de Drentse heel helder. ,,Wat ik daar vooral wil, is fit zijn, hard kunnen schaatsen, een goede testwedstrijd rijden. Dáár ben ik benieuwd naar. De rest er omheen is voor mij bijzaak. Ik wil hard schaatsen, anders is er niets aan.’’

Record


Das heeft ook wel een target in haar hoofd, al heeft ze geen idee hoever het realiseren daarvan haar uiteindelijk zou helpen in de wedstrijd. ,,Maar ik wil eigenlijk gewoon een persoonlijk record rijden. In ieder geval moet mijn record in Thialf uit de boeken.’’ Vorig jaar reed ze ook al op het ijs van Gangneung, in het WK Afstanden. ,,Ik dacht 38,7, maar wel heel goed ijs. Ik denk dat het heel hard kan gaan.’’
Ze wordt in Korea gesteund door haar tweelingzus Savida, die er ook bij was tijdens het kwalificatietoernooi. ,,Wij zijn heel close’’, vertelt Das. ,,Daar komt ook niet zo snel iemand tussen. Ze kent me zó goed. Soms twijfel ik zelf nog wel eens over dingen en dan geeft zij mij de bevestiging dat ik een goed besluit neem. Ze helpt me met wat goed voor mij is. En nu komt ze vijf dagen naar Gangneung. Geweldig.’’
Het is dit jaar de eerste missie van de tweeling samen. De andere missie komt na de Spelen. Dan gaan ze op zoek naar hun biologische moeder, naar hun afkomst. Anice en Savida zijn geboren in Bombay, het tegenwoordige Mumbai, en werden na acht maanden geadopteerd door hun Drentse ouders. ,,We zijn nooit terug geweest. Eerst moesten we school afmaken, daarna zat het schaatsen wat in de weg, vervolgens kreeg Savida twee kindjes en dan wil je ook niet weg. Maar nu is de tijd er helemaal rijp voor.’’

Opsporen


Ze deden hun verhaal al aan de media in India, prijkten groot op de voorpagina van The Indian Express. In april moet de zoektocht vorm krijgen. ,,Dan gaan we naar India.Kijken waar we vandaan komen, hoe het er daar uitziet. Naar het kindertehuis, het kinderziekenhuis. Dat soort dingen. En dan natuurlijk kijken of we iets kunnen opsporen.’’
De zussen beginnen niet helemaal blanco aan die heidense klus. ,,We hebben wel wat aanknopingspunten, maar die houden we voor onszelf. Er zijn daar ook mensen die ons helpen, mensen die daar wonen en die het land kennen. Maar dan nog is het zoeken naar de naald in een hooiberg. In Mumbai wonen net zoveel mensen als in heel Nederland.’’
Ze wil er, stelt Das, nu eigenlijk niet te veel mee bezig zijn. ,,Ik wil me vooral richten op de Spelen, me niet laten afleiden. Savida is vooral bezig met de voorbereidingen van onze zoektocht en dat is prima.’’ Toch mijmert ze heel even over een succesvol slot aan haar bijzondere verhaal. ,,De Spelen halen en mijn afkomst vinden maakt dit wel een bijzonder jaar. Dat zou wel heel mooi zijn, ja.’’

Artikel geplaatst op: 16 februari 2018 - 09:40

Gerelateerd

Delen