Elisa Dul vindt haar draai bij team easyJet
Op koers na rampzomer

Elisa Dul profileerde zich afgelopen seizoen als één van de grote talenten bij de junioren. Na het WK keerde ze behangen met medailles terug, onder andere met goud op de ploegenachtervolging. Dul reed zich in de belangstelling van team easyJet en verdiende haar eerste contract bij een professioneel team.

Foto: Timsimaging


Het is begin december als Elisa Dul haar eerste maanden als profschaatsster erop heeft zitten. Op het subtropische Tenerife maakt ze de balans op en daar had ze zich geen prettiger omgeving voor kunnen bedenken. ,,Ik ben hier voor het eerst. Zo mooi om te fietsen’’, zegt de 20-jarige Dul met een lach.
Ze is met vrijwel de hele ploeg en in ieder geval me Irene Schouten, Carien Kleibeuker en Marijke Groenewoud neergestreken in Los Cristianos, sinds jaar en dag de uitvalsbasis voor de teams van Jillert Anema. ,,Lekker in korte broek en t-shirtje op de fiets in plaats van helemaal ingepakt zoals nu in Nederland. Ik kon een weekje als dit echt wel even gebruiken.’’

Herstellen


Niet alleen om te herstellen van de eerste schermutselingen op het ijs, maar zeer ook om bij te trainen. Want de eerste maanden van Elisa Dul bij het team van Anema stonden niet onder een gelukkig gesternte. Zeker niet als het aankwam op trainingskampen. Twee keer trok de ploeg de grens over met een gehavende Dul.
,,Het was een rare zomer voor me, dat kun je wel zeggen’’, vertelt de schaatsster uit Oene. ,,Een dag voor het trainingskamp in Italië moesten we nog thuis een duurritje op de fiets doen. Ik was amper weg of ik werd al aangereden door een auto. Meteen schoot het door mijn hoofd hoe het moest met dat trainingskamp.’’

Niet schadevrij


Ze kwam niet schadevrij uit de crash. Gebroken middenhandsbeentje en een gebroken vingerkootje. ,,Ik ben uiteindelijk mee gegaan, maar fietsen was er niet bij. Te riskant. Ik heb veel kunnen skeeleren, maar ook bergwandelingen gemaakt. Het trainingsschema zou ik daarna weer oppakken.’’ Maar bij de eerste de beste wedstrijden op het ijs ging het weer mis. ,,Ik werd onderuit gereden en zat wéér vier dagen in het gips. En nu twee dagen voor het trainingskamp in Erfurt. Het gips was ook een beetje voorzorg omdat het niet duidelijk was of er sprake was van een nieuwe breuk of de oude breuk die nog niet goed geheeld was. Maar het mocht er snel af, waardoor ik in Erfurt alleen de eerste twee dagen miste. Ik baalde natuurlijk wel flink. Bij een nieuwe ploeg wil je graag iets laten zien en ik kon niet eens alles meedoen.’’
Jillert Anema schatte de situatie van zijn jonge pupil aardig in. ,,We hebben het erover gehad en hij gaf aan dat ik wel een deel van de opbouw heb gemist. Dat moeten we later in het seizoen rechttrekken.’’ Niettemin presteert Dul prima. ,,Zoals het nu gaat, daar ben ik best blij mee. Ik ben ook wel een stabiele rijdster. Als ik eenmaal een bepaald niveau heb, kan ik daarop verder rijden. Maar ik had gewoon gehoopt nu sterker te zijn. Dat zat er dus niet in.’’

Training


Opmerkelijk was haar overstap naar Anema overigens wel. Dul is een vrouw voor met name de 1000 en 1500 meter, waar de eigenzinnige Fries vooral mensen met een langere adem in zijn ploeg heeft. ,,Die 1000 en 1500 zijn mijn afstanden’’, erkent Dul. ,,Maar met name voor de 1500 meter heb ik meer inhoud nodig en dan is de marathon een uitstekende training.’’
Zo vond ze zichzelf opeens terug aan de start bij de marathon in Thialf voor een afstand die ze nooit eerder reed. ,,Was mijn allereerste marathon, klopt. Daarna heb ik ook de hele Vierdaagse gereden. Vier keer uitgereden en twee keer de pelotonsprint gewonnen. Die wedstrijden waren echt bedoeld als duurtraining, maar ik vond het leuk op die manier ook iets te kunnen terugdoen voor het team. Da’s beter dan in je eentje ergens op een baantje rijden.’’

Peloton


Verrast was Elisa Dul eigenlijk niet. Niet door de gang van zaken in de wedstrijden, niet door haar verrichtingen. ,,Vanuit het inlineskaten weet ik natuurlijk wel hoe het is in een peloton te rijden. En ik heb best regelmatig naar de livestreams gekeken, dus ik wist ook wel hoe de wedstrijden in elkaar steken.’’ Opvallend: waar veel schaatssters in het verleden altijd het fysieke aspect van de inliners hekelden, ziet Dul dat nu juist andersom. ,,In het peloton worden veel meer de handen gebruikt. In het inlinen is het makkelijker als je ergens tussendoor wilt. Daar ben je hier dus meer mee bezig, maar voor de rest komt het wel op hetzelfde neer. Ik vind het in ieder geval wel hartstikke leuk om te doen.’’
Maar na terugkeer van Tenerife gaat de focus toch echt op de langebaan. ,,Het NK Afstanden komt er dan aan. Voor die tijd trainen we nog een weekje met de ploeg in Inzell en dan moet het voor mij gebeuren.’’
En Jillert Anema? Die vindt ze eigenlijk ‘best relaxed’. ,,Hij zegt wat hij denkt, en soms is dat even schrikken, maar ik vind dat ook wel fijn. Je weet meteen waar je aan toe bent.’’

Artikel geplaatst op: 10 januari 2019 - 15:00

Gerelateerd

Delen