‘Gevoel dat ik nu mijn kansen moet grijpen, mezelf moet laten zien’
Imke Vormeer uit de schaduw

Imke Vormeer gaf al in de zomer haar visitekaartje af. Ze reed sterke in de inlinewedstrijden en trok die lijn ogenschijnlijk moeiteloos door op de schaats. Ze debuteerde in december zelfs in de World Cup. ,,Op mijn dertigste’’, zegt ze met een lach.

Imke Vormeer: ,,Vorig jaar heb ik meer getraind, maar viel de opbrengst me tegen. Die investering komt er nu toch uit.'' (Foto TimsImaging)


Zo’n debuut als dertiger moet voor Imke Vormeer inderdaad wat surrealistisch aanvoelen. Jaren had ze de wereldbeker in haar achter hoofd en lukte het niet, terwijl ze die gedachte juist nu had losgelaten. ,,Het afgelopen seizoen was teleurstellend. Ik dacht, laat die langebaan maar zitten, ik rijd lekker alleen de marathons. Maar de langebaan ging vervolgens zó goed dat ik daar uiteindelijk toch weer startte.’’
Haar kalender was opeens weer vol. Holland Cup, kwalificatiewedstrijden, marathons, de vierdaagse. Daarom vond ze het lekker even bij te tanken op Gran Canaria. Maar ’s ochtends vroeg op Schiphol maakte een telefoontje het toch weer even allemaal anders. Eelco Kooistra, ploegleider bij Palet Vastgoedonderhoud, belde. ,,Hij vertelde dat ik de World Cup in Polen mocht rijden. Tja, sta je dan net op Schiphol om naar de Canarische Eilanden te vertrekken. Ik weet niet of ik dat had gedaan als ik het eerder had geweten. Aan de andere kant, het is ook wel goed zo.’’

Zelf ervaren


Dat debuut in de World Cup is een uniek moment in haar loopbaan. ,,Zo leuk om mee te maken’’, stelt Vormeer. ,,Ik start weliswaar in de B-groep, wat het toch even anders maakt, maar verder maak ik gewoon even deel uit van het hele internationale circuit. Waar vrijwel niemand mij kent, nee, haha. Ik heb altijd al geroepen dat dit me mooi lijkt, het kwam er nooit van en nu wel. Het mooiste lijkt mij het sfeertje. Dat ken ik helemaal niet, alleen van verhalen. Nu mag ik het zelf ervaren.’’
Het blijft bijzonder dat Imke Vormeer opeens de neus tegen het venster drukt. Ze rijdt al jaren mee in het peloton, en ook daar is ze nu een prominente rijdster. Eenvoudig in de top tien van de Marathon Cup, altijd voorin bij de wedstrijden en af en toe podium. Ze kan die bloei in de herfst van haar loopbaan goed verklaren. ,,Ik denk dat het te herleiden is tot het vorige seizoen. Daarin had ik een privésponsor waardoor ik mijn baan kon opzeggen en meer kon gaan trainen. De opbrengst daarvan viel me vorig jaar enorm tegen. Het werd niet wat ik ervan had verwacht. Iedereen zei wel dat ik stappen had gemaakt, maar zelf voelde ik dat niet zo. Maar die investering komt er volgens mij nu uit.’’

Betere balans


Want dit seizoen gaat ze ’als een speer’, zoals Vormeer het zelf uitdrukt. ,,In de zomer heb ik de werkwijze van vorig seizoen natuurlijk doorgezet. Ik werk er wel weer naast, zo’n tien tot twintig uur per week. Daarin heb wel een betere balans gevonden. Als je alleen schaatsen hebt, is je wereldje heel klein. Ik heb het nodig er iets naast te doen en daarom is dit werk heel fijn. Verder loopt het gewoon echt lekker, al hebben we met de ploeg wel wat tegenslag gehad.’’
Ze zag na vorig seizoen ook haar levenspartner en teamgenoot Elma de Vries stoppen. Ook dat heeft onmiskenbaar invloed gehad op de prestaties van Vormeer op het ijs. ,,De zomer was al wennen’’, bekent ze. ,,Ik moest meer alleen trainen waar we voorheen vaak samen op de fiets stapten of een andere training pakten. Het inlinen ging nog wel goed, maar op het ijs merkte ik de gevolgen meer. We konden altijd heel goed samen in de wedstrijden schaatsen, hadden een prima samenwerking. Dat Elma niet meer meereed, was even wennen.’’

Eigen kansen


Maar daar ging wellicht ook een bevrijdende werking vanuit. Elma de Vries was immers altijd de blikvanger, het gezicht van de ploeg, zowel op als naast het ijs. Imke Vormeer stapte nu uit de schaduw. ,,Ik heb dat gevoel ook wel een beetje’’, erkent Vormeer. ,,Ik kan nu meer voor eigen kansen rijden. In de zomer had ik dat ook al, dacht ik ‘potverdorie, ik moet meer voor mezelf gaan rijden’. Kansen grijpen, dat is het wel, denk ik. Jezelf laten zien. Ik heb altijd wel gedacht dat ik een goede sprint in de benen had, maar vertolkte eigenlijk altijd een knechtende rol. De sprint aantrekken, voorop in de trein. Maar nu laat ik zien dat ik ook goed kan finishen, en dat ziet de ploegleiding ook. Dat geeft wel voldoening.’’

Artikel geplaatst op: 07 december 2018 - 09:04

Gerelateerd

Delen