Toernooidirecteuren Ronald en Michel Mulder genieten al vooraf van ‘hun’ WK
‘Mensen gaan écht versteld staan’

De zoektocht naar toernooidirecteuren voor het WK inlineskaten was snel klaar. Op iedere shortlist kwamen twee namen naar voren: Michel en Ronald Mulder. De tweeling is al jaren het gezicht van de sport in Nederland, ook door hun verrichtingen op de schaats. De broers de rol op één voorwaarde. Vooraf aan het WK werkten ze aan van alles mee, maar tijdens het WK moet de focus helemaal op presteren liggen.

Michel (l) en Ronald Mulder: ,,Inline-skaten op het hoogste niveau is een spectaculaire, heftige en vrij ruige sport. Geweldig om te zien.''

door Eric Korver

Dat er werd aangeklopt bij de broers Michel en Ronald Mulder – beide 32 inmiddels – is totaal niet gek. De twee groeiden de afgelopen jaren uit tot bekende Nederlanders. Zeker door de wereldtitels van Michel, hun beide olympische successen, en zeker ook de optredens rond die Spelen op televisie. In ‘Mulder vs. Mulder’ bonden ze regelmatig de strijd aan met elkaar. Vanwege het succes daarvan kwam er rond de Spelen in Rio zelfs een zomereditie op de buis. Maar... alle bekendheid bleef verweven met het schaatsen.
,,Eerlijk is eerlijk, daar zijn Ronald en ik toch bekend van, en daarom krijg en we ook die publiciteit. Ook voor het inlinen’’, stelt Michel. ,,Het is mooi als je dat kunt gebruiken om die sport meer herkenbaar te maken bij mensen.’’ Ze hadden ook kunnen overwegen de rol als toernooidirecteur niet aan te grijpen. ,,Maar we hebben ook tegen elkaar gezegd dat iedereen dan toch wel bij ons zou uitkomen. Vandaar dat we het hebben gedaan, en de kans hebben gegrepen zo veel mogelijk aandacht te genereren en mensen enthousiast te maken om bij dit WK te komen.’’

Lastiger missie


Dat was de eerste stap, en misschien wel de makkelijkste. Want vervolgens drong het tot de broers door dat die ze wel voor een lastiger missie plaatste. ,,We moesten ons nog wel even kwalificeren voor dat WK’’, zegt Ronald lachend. ,,Afgelopen jaar ging het allemaal wel goed, maar je ziet de concurrentie sterker worden, en die hebben iets minder belang bij schaatsen dan wij. De broers Schipper, Remon Kwant; die hebben zich allemaal goed voorbereid. Gelukkig is het op NK allemaal goed gegaan, maar die plaatsing was inderdaad wel een dingetje. We voelden iets meer druk.’’
Daarna gooiden ze alles in de strijd om het evenement onder de aandacht te brengen. Michel: ,,We hebben veel promofilmpjes gemaakt, stonden op flyers en hebben ons overal vertoond. Binnen ons bereikt hebben we geprobeerd zoveel mogelijk te doen om straks in Heerde en Arnhem publiek langs de kant te hebben.’’

Klankbord


De broers gingen zelfs verder dan dat. Ze wierpen zich niet enkel op als uithangbord, maar ook als klankbord voor de organisatie. Zo twijfelden ze zelf een beetje over de samenstelling van het wegparkoers in Arnhem. ,,Zijn we zelf zondagochtend om zes uur gaan kijken’’ vertelt Ronald. ,,Geen kip op de weg, konden we prima alles checken. Het zag er wat riskant uit en we wisten niet zeker of het kon. Dan ga je zelf rijden en blijkt dat het prima kan. Het is niet het grootste rondje, maar absoluut goed te doen. Ik denk zelfs dat het goed is voor de Nederlanders. Dat zijn sterke gasten, en het parkoers gaat op en af, op en af. Het zijn geen dijken waar je op moet, maar in zo’n klein rondje doet het genoeg. Dat gaan ze echt wel voelen.’’
Zo deelden ze hun ervaring met de organisatie, die ook een luisterend oor had voor de adviezen van de broers. Ronald: ,,Natuurlijk gebeurt het organiseren los van ons. Wij zorgen voor de publiciteit, maar we willen zeker ook meedenken. En dat hebben we gedaan. Als je kijkt naar het programma, dan is de 100 meter een heel heftige afstand. Fysiek is dat zwaar, maar heel vaak staat die toch geprogrammeerd op de eerste dag van het wegtoernooi. Dan zijn de echte sprinters meteen opgerookt, die kunnen niet meer. Gevolg is dat de One Lap een gedevalueerde afstand wordt. Dat hebben we aangegeven en nu wordt de One Lap eerst verreden en zit de 100 meter aan het einde. Zoiets denkt een atleet misschien wel aan, maar een organisatie niet zo snel.’’

Veertig meter


In dat opzicht hebben ze ook wel wat vraagtekens gesteld bij de programmering van het WK, waar ze onder andere de 300 meter zagen verdwijnen. Tot hun spijt, dat absoluut. ,,De 500 meter is inmiddels ook veertig meter langer en daarmee geen echte sprint meer’’, stelt Ronald. ,,Dan kun je vragen wat die veertig meter uitmaakt, maar dat is best veel. Over de 500 meter op skates doe je al 45 seconden, dan maakt die veertig meter extra een enorm verschil. Dat is gedaan omdat ze het niet eerlijk vonden om kort voor de bocht te starten, dus zijn ze veertig meter naar achteren gegaan, naar het begin van het rechte stuk. Maar dan had je het ook korter kunnen maken door direct ná de bocht te starten. Maar dat vonden ze blijkbaar niet zo’n goed idee.’’
Ook in het schaatsen maakte Ronald dat soort dingen mee. ,,Ik vergeet nooit meer dat we tijdens een World Cup in de A-groep handtekeningen ophaalden om de tweede 500 meter te behouden. Wij vonden het niet eerlijk om naar één keer te gaan. Alle twintig deelnemers tekenden, niet één uitgezonderd. Het ging toch door. Dat snap ik dan niet. Ik wil daar niet te veel over zeuren, maar aan de andere kant zou ik graag op de plek zitten om dat soort beslissingen te nemen. Omdat ik vanuit de sporters kan redeneren. Maar dan zou ik niet meer bezig zijn met zo hard mogelijk schaatsen, dus misschien is dat iets voor later.’’

Marketing


Of Ronald Mulder dat echt ambieert, kan hij nog niet zeggen. ,,Ik vind de kant van de marketing ook leuk.’’ Maar het houdt hem wel bezig. Ook in het inlinen. ,,Dat de 300 meter weg is, daar is ook geen rijder het mee eens. Nu is er geen sprintafstand meer op de piste, ook omdat die 500 meter langer is geworden. Fysiologisch is dat geen sprint meer, net als trouwens de 500 meter in het schaatsen. Daarvoor is 35 seconden ook al te lang. Een échte sprint, da’s Usain Bolt. Gewoon 9.5 seconden, that’s it. Ik zou ook dingen willen veranderen, maar andere beslissingen nemen.’’
Eerst dus maar eens het WK. De broers reisden al aardig over de aardbol voor at evenement, maar mogen nu dus eindelijk in eigen land aan de slag. ,,,,De eerste keer, geweldig’’, vindt Michel. Hij denkt dat het spectaculair wordt. ,,Ik denk dat zelfs mensen die al eens wedstrijden hebben gezien of zelfs een EK hebben bezocht, compleet andere wedstrijden gaan zien. Het niveau van zo’n WK is zó ontzettend hoog. Mensen gaan echt versteld staan van wat daar gebeurt.’’

Hartstikke gaaf


Zijn broer is het met hem eens. ,,Het publiek gaat dit hartstikke gaaf vinden. Het is enorm veel spektakel. Nederlanders vinden dingen als crashed ice en de bmx’ers mooi, nou, ik denk dat dit daar prima tussen past. Het is een vrij heftige, ruige sport. Dit zijn geen mietjes, maar allemaal toppers die hard willen racen. Dat willen de mensen zien.’’
Het kan er inderdaad heftig aan toe gaan, met zelfs flinke valpartijen. ,,Dat is niet het spektakel dat we willen bieden, de sport is zelf al spectaculair genoeg. Maar die valpartijen zijn we onderdeel van de sport, het hoort er helaas bij. Negen van de tien keer levert dat wat asfalteczeem op, zoals we dat noemen. Dat geneest wel weer. Helmen om hoofdletsel te voorkomen zijn belangrijker.’’

impuls


De broers hopen dat de inlinesport een nieuwe impuls krijgt. ,,Dat zou mooi zijn. Inline-skaten is al eens flink in opmars geweest. Veel mensen kochten destijds skates, dat wel meer. Inlinen is zo’n makkelijke manier om fit te zijn en bezig te zijn met je lijf. Er zijn veel mensen die hardlopen, maar skates trek je net zo makkelijk aan als schoenen. En dan zeg ik: doe de skates, want dan zie je meer van de wereld. Het is ook nog eens een heel goede workout. Je gebruikt enorm veel spieren. Daarnaast mogen de clubs ook best groeien. We hebben steeds betere voorzieningen in Nederland met topbanen in Heerde en Heerenveen. Daar komen er meer van en dan mag er ook best meer jeugd naar de clubs komen. Het zou mooi zijn als we dat met dit WK bereiken.’’
De vraag of dan het WK geslaagd is, levert een dubbele lach op. ,,In eerste instantie wil ik slagen als sporter. Zo hoog mogelijk eindigen’’, stelt Ronald. ,,Ik heb nog nooit een WK-medaille gehaald, ook niet op de schaats. Ik heb ze wel op een duizendste gemist. Dat steekt best.’’
Zijn broer Michel grijnst.
In dat opzicht staat de oudste van de twee nog op een comfortabele voorsprong in Mulder vs. Mulder.

Artikel geplaatst op: 26 juni 2018 - 15:58

Gerelateerd

Delen