Wereldtitel voor Jordy van Workum

Geëmotioneerd viel Jordy van Workum in de armen van zijn moeder. Een maand geleden zag hij een optreden tijdens het wereldkampioenschap inlineskaten in eigen land nog in rook opgaan, maar gisteravond mocht hij zich opeens wereldkampioen noemen. De Noord-Hollander troefde bij de junioren alle concurrenten af op de twintig kilometer afvalkoers.

Vooraf was Jordy van Workum al een man met een verhaal. De 17-jarige inliner uit Midwoud schoot een maand geleden tijdens het NK uit de bocht en zelfs dóór de boarding. Onderweg naar het ziekenhuis nam hij al afscheid van het WK waar hij zo lang naar had uitgekeken. Maar nu heeft Van Workum helemaal een geweldig verhaal. Vier weken nadat hij bijna werd afgeschreven was er die geweldige wereldtitel.

,,Ongelooflijk’’, stamelde Van Workum. ,,Dit kan ik echt niet bevatten. Dit is zó onwerkelijk. Als je ziet waar ik vandaan kom, en dat ik hier dan win, dat ik de wereldtitel pak. Ik kan het nog steeds niet geloven.’’

Maar Van Workum had wel ingezet op die eerste wedstrijddag van het WK in Arhem, nadat eerder drie dagen op de piste in Heerde werd gereden. Daar veroverde hij al brons met de aflossingsploeg. ,,Dat was al geweldig, meer dan waarop ik ooit nog had gerekend. Maar dan hoop je natuurlijk nog wel op iets moois op de individuele nummers. En ik was in vorm, dat voelde ik aan alles.’’

Twintig kilometer lang snelde hij over het asfalt in Arnhem. Iets meer dan vijftig ronden, waarbij iedere twee ronden de laatste man over de streep de koers moet verlaten en uiteindelijk de vijf sterkste overblijven. Van Workum zat daarbij, samen met landgenoot Teun de Wit.

,,Dan weet je dat de kans op een medaille groot is, maar ik voelde me zó sterk, kon blijven gaan, kon blijven vechten.’’ Dat was een ander gevoel dan in de ochtend. ,,Toen voelde ik me helemaal niet zo goed’’, beaamde Van Workum lachend. ,,Ik zei wel dat het goed ging, maar mijn benen deden zeer. In de koers waren ze super. Ik ging maar niet kapot.’’

In de laatste ronde moest hij afrekenen met de Colombiaan Andres Bello Quemba en de Ecuadoriaan Joel Guacho Zamora. Maar waar de Colombianen het hele toernooi al superieur zijn, moesten ze het nu afleggen tegen Van Workum. ,,Ik móest er voorbij. Hij duwde me nog wel naar buiten, maar ik beukte meteen terug. Over de streep heb ik nog even omgekeken, of ik wel echt de eerste was.’’

Dat was Van Workum, al scheelde het slechts honderdsten van een seconde. ,,Maar ik ben het. Wereldkampioen. In Nederland, voor al mijn familie en vrienden. Dat maakt het nog specialer.’’ Zijn oma was erbij, maar Van Workum droeg de titel op aan zijn opa. ,,Hij is anderhalf jaar terug overleden. Als hij er nu bij was geweest, had hij dit zó mooi gevonden. Mijn opa was mijn grootste fan.’’

 

Artikel geplaatst op: 05 juli 2018 - 21:36

Gerelateerd

Delen